هروئين

هروئين كه نام شيميايي آن "دي استيل ـ مورفين" است و در سال 1900 به عنوان وسيله‌اي براي درمان مؤثر اعتياد به مورفين ارائه شد. اما افسوس كه اين اميد واهي خيلي زود به يأس مبدل گشت. زيرا متوجه شدند، گرچه هروئين خواب‌آوري كمتري دارد، اما قدرت مسموم كنندگي آن پنج برابر مورفين است.

هروئين با عمل تقطير از مرفين استخراج مي‌شود. هروئين پودر كريستالي سفيد رنگي است كه در سال 1874 توسط دانشمند انگليسي در بيمارستان سنت مري كشف شد. دانشمند قوي اين ماده را تترااستيل مرفين خواند تا اينكه در حدود سال 1890 دانشمند آلماني بنام درسر و چند دانشمند ديگر مطالعات بيشتري روي آن انجام دادند و دريافتند كه اين مشتق دي استيله است و آن را براي معالجه اشخاص مبتلا به سل و ساير بيماريهاي جهاز تنفسي و همچنين براي ترك اعتياد به مرفين پيشنهاد و عمل كردند.

كارخانه باير آلمان دست به تهيه تجارتي آن زد و به آن نام هروئين داد شايد باير كلمه هروئين را از كلمه كه در زبان آلماني به معني‌ عامل بسيار قوي و بسيار موثر كه مقدار كم آن اثر زياد دارد، اقتباس كرده است. از طرفي شايد چون مصرف هروئين مي‌تواند اثر اعتياد مرفين را از بين ببرد (چون يك مخدر قوي‌تر مي‌تواند اثرارت فيزيولوژيكي داروي مخدر قبلي را از بين ببرد و خود جانشين آن بشود)در ضمن چون پس از مصرف هروئين البته فقط در شروع و اوايل مصرف آن اعمال رواني و جسماني به شدت تقويت مي‌شود و شخص مي‌تواند كار چند روزه را در يك روز تمام كند به اين ماده نام هروئين مشتق از كلمه به معني قهرمان دادند.

پودر هروئين در رنگ سفيد	پودر هروئين در رنگ قهوه اي

هروئين اعتياد شديد فيزيكي را در كمتر از 21 روز در 97 درصد اشخاصي كه آن را مورد مصرف قرار داده بودند، به وجود آورد. هروئين ماده مخدري قوي است، كه آخرين پله نردبان اعتياد را در مصرف مواد مخدر به خود اختصاص داده است و شخص را به سفري مي برد كه كمتر كسي از آن به سلامت بازگشته است!

فردي كه پس از سير در مصرف انواع مواد مخدر به هروئين روي مي‌آورد. ابتدا آن را استنشاق مي‌كند، اما كمي بعد جهت تأثير فوري و افزايش دادن اثر آن، به سرنگ روي مي‌آورد و در رگ تزريق مي‌كند.

هروئين تزريق شده احساس لذت عمومي و سريع و شديد را توليد مي‌كند. متخصصان اين حالت را شبيه اوج در جماع توصيف نموده ولي در اصطلاح، معتادان آنرا فلش (Flash) يعني چيزي شديد و آني همانند نور فلش دوربين عكاسي مي‌نامند.

فلش عكس‌العملي است ناگهاني، زنده و عميق كه ارگانيسم نسبت به ورود ماده نشان مي‌دهد. اين حالت كه حداكثر در حدود 10 ثانيه طول مي‌كشد براي معتاد هميشه عالي است. هروئين كه قدرت خواب‌آوري كمتري دارد، توليد برانگيختگي‌هاي شديد و خشني مي‌كند، ليكن سهولت تفكر و تصور ترياك را توليد نمي‌نمايد،شايد به همين علت است که مصرف اين ماده بيشتر در بين مردها متداول است. بررسي‌هاي آماري نشان مي‌دهد كه در برابر هر 5 مرد معتاد فقط يك زن معتاد وجود دارد.

هروئين از مورفين مستبدتر است و كمبود آن زودتر احساس مي شود. به طوريكه معتاد را مجبور مي‌سازد در فواصل زماني مشخص ( 3 تا 5 ساعت براي هروئين و 8 تا 12 ساعت براي ترياك) از اين ماده استفاده كند، تا اضطراب غيرقابل تحمل ناشي از كمبود را از بين ببرد.

مضافا اينكه پس از مدتي، مصرف هروئين به جز رفع احتياج، اثر ديگري ندارد و مكانيسم وابستگي، ريتم تزريق و مقدار مصرف را رفته رفته افزايش مي‌دهد و زوال و نابودي فرد را سرعت مي‌بخشد.
اعتياد به هروئين بندگي مطلق است و معتاد فقط براي هروئين و توسط آن زنده است. شخص معتاد به علت آگاهي از اعتياد خود رنج فراوان مي‌برد، اما ظاهرا كاري از دستش بر نمي‌آيد.

بايد دانست هروئين برخلاف الكل كه بعضي از رفتارهاي سركوب شده را آزاد مي‌سازد، تعدادي از رفتارهاي پايه، مانند رفتارهاي جنسي، خشونتي و تهاجمي و حتي رفتارهاي رفع گرسنگي را سركوب كرده و از قدرت اصلي آن مي‌كاهد. ايجاد حالت كرخي در معتاد باعث مي گردد كه فشار مختلف و دردهاي جسماني خصوصا دلواپسي و اضطراب وي بهبود يابد.

وابستگي فيزيكي بسيار شديد است، معتاد مي‌بايست حداقل هر 8 تا 12 ساعت يكبار از اين ماده مصرف كند تا از بروز علائم كمبود جلوگيري نمايد.

تجربيات حاصله نشان مي‌دهد كه مصرف روزانه 60 ميلي‌گرم هروئين مي‌تواند در مدت دو هفته فرد را كاملا معتاد سازد. زيرا در اين مدت ارگانيسم بدن خود را با ماده مخدر وفق داده و با آن سازگار مي‌گردد، و وقتي شخص از نظر فيزيكي كاملا معتاد شد، كمبود مصرف يا عدم دستيابي باعث بروز علائمي ‌مي‌شود. تقريبا 12 ساعت بعد از آخرين مصرف، معتاد خود را بدحال حس مي‌كند، احساس ضعفي به او دست داده و خميازه مي‌كشد، مي‌لرزد و عرق مي‌كند، از بيني و چشمهايش ترشحات زيادي خارج مي‌شود. اين علائم توام با حالت آشفتگي به مدت چند ساعت ادامه يافته و پس از آن معتاد به خوبي ناآرام فرو مي‌رود. در موقع بيداري يعني 18 تا 24 ساعت بعد از آخرين تزريق فرد معتاد وارد عمق جهنم زندگيش مي‌شود. خميازه ها آنچنان شديد مي گردد كه مي‌توانند فكهايش را از هم جدا سازند. ترشحات بيني همچنان ادامه مي‌يابد، موهاي بدن سيخ مي‌شود و انقباضات شديدي در معده و روده‌ها پديد مي‌آيد، كه باعث ايجاد اسهال و استفراغ شديد مي‌شود.
 حدود 36 ساعت بعد از آخرين تزريق، معتاد خود را با پتوهاي متعدد مي‌پوشاند. زيرا بدنش به شدت مي‌لرزد و پاهايش بي‌اختياد دچار لرزشهاي شديدي مي گردد. به طوري كه قادر به خوابيدن نيست، بلند مي‌شود، راه مي‌رود، روي زمين دراز مي‌كشد و فرياد مي‌زند.

ريزش ترشحات از بيني همچنان ادامه مي‌يابد و سرعت و ميزان آن باور نكردني است، زيرا فقط تعريق او باعث خيس شدن دائم لباسها و رختخوابش مي‌شود.

در اين مرحله ضعف جسماني به حدي است كه فرد قادر به بلند كردن سر از روي بالش نمي‌باشد و گاهي متخصصان از بيم جان بيمار به هراس مي‌افتد و مقداري هروئين به وي تزريق مي‌كنند. تزريق مقدار كمي هروئين تقريبا تمام علائم را به سرعت از بين مي‌برد.

هاريس ايزبل در اين مورد مي‌نويسد "منظره شگفت انگيزي است، زيرا شخصي كه به شدت مريض است، نيم ساعت پس از تزريق به صورت آدمي سالم، خنده رو، خوشحال و مرتب در مي‌آيد."
البته اگر تزريق انجام نگيرد تمام علائم فوق پس از 6 تا 7 روز از بين مي‌رود، زيرا بدن پس از اين مدت دوباره قابليت عدم نياز به هروئين را باز مي‌يابد. 

آزمون یار پویا

مورفين

در سال 1804 م. اولين الكالوئيد ترياك – كه شناخته شد – مورفين(morphine) نامگذاري كردند كه از كلمه مورفئوس (Morpheuse)خداي روياي يونان باستان مشتق شده بود . از سال 1850م. كه سرنگهاي تزريقي زير جلدي به بازار آمد ، استفاده از آن گسترش بيشتري پيدا كرد.مورفین از ترياک استخراج میشود و یا مستقیما از ساقه خشخاش بدست مي آيد و به صورت پودري کريستالي به رنگ قهوه اي روشن و يا سفيد مي باشد.

مورفين به اشكال قرص، كپسول، پودر يا محلول عرضه مي شود و از طريق خوراكي، كشيدن از راه مجاري تنفسي و تزريق زير پوستي و داخل سياهرگي مورد استفاده قرار مي گيرد.شروع مصرف ‹‹ مورفين ›› را متخصصان به ‹‹ ماه عسل ›› تعبير مي كنند. زيرا ‹‹ مورفين ›› تمام احساسها را تغيير مي دهد، و به تجربه هاي اداركي، خلقي و حسي و اساساً ارتباطات شخص با دنياي خارج، ظاهر دلنشيني مي بخشد. اين لذت در ابتدا در مورد احساسات داخلي نامشخص، بسيار شديد است.

كاركرد ذهني در سطوح بالا مانند قدرت استدلال نه تنها دچار اشكال نمي گردد، بلكه عملكرد آن با شور و هيجان زياد توأم است. البته پس از مدتي مصرف، عادت پديدار مي گردد و شخص به ناچار مقدار مصرفي خود را افزايش مي دهد.

اضطراب كه خود جزئي از درد و رنج وابسته به كمبود احتمالي در اعتياد است، سبب مي شود كه شخص علاوه بر افزايش مقدار مصرفي خود، فواصل مصرف را كاهش داده و به اين شكل از بروز علائم كمبود و اضطراب احتمالي جلوگيري نمايد.

البته افرادي هستند كه مصرف روزانه خود را بدون افزايش قابل ملاحظه ادامه مي دهند، و زندگي خود را براساس ريتم سرنگ ها قرار داده و به كار و زندگي معمولي خود مشغول مي باشند. اما افراد ديگر قادر به تداوم كار و فعاليت نبوده و دائماً درپي بالا بردن مقدار مصرفي و پر كردن سرنگ هاي بعدي هستند.

اختلاف مورد اشاره مربوط به سازمان رواني – شخصيتي فرد و قدرت او در كنترل تمايلات و ارضا آن است. اما در اكثر موارد، اعتياد به مشتقات ‹‹ ترياك ›› به طور عام و به ‹‹ مورفين ›› به طور خاص، موجب زوال سريع فيزيكي ، رواني و اجتماعي مي گردد، و افرادي كه قدرت ذهني خود را حفظ كرده اند، رنج فراوان مي كشند. زيرا ديگر از ماه عسل خبري نيست، بلكه فقط لحظات پر اضطراب و سختي وجود دارد كه شخص به پركردن سرنگ فرداي خود مي انديشد.

مرفين به صورت امروزي براي از بين بردن درد از قرن 19 م. سابقه دارد و از حيث طبقه بندي فارماكولوژي، تضعيف كننده سيستم مركزي اعصاب مي باشد.

                                         مورفين در اشکال مختلف                                      

آزمون یار پویا

 ترياك چيست و چگونه بدست مي آيد؟

ترياك به شكل ماده قهوه اي تيره رنگ به گونه دلمه شده مانند پلاستيك وجود دارد. ترياك شيره الكالوييد داري است كه از تيغ زدن گرز خشخاش (تصوير شماره 1) و لخته شدن شيره خشخاش نارس بدست مي آيد. تخمدان حاوي دانه هاي خشخاش، بيضي شكل است كه گلبرگهاي صورتي رنگ دارد. وقتي اين گلبرگها رو به پژمردگي مي رود، با تيغ زدن تخمدان نارس، عصاره شيري رنگي شروع به تراوش مي كند كه در مجاورت هوا به صورت (دلمه) شده پس از گذشت يك شبانه روز به رنگ قهوه اي و گاهي سياه در مي آيد و به حالت صمغي چسبيده بر جدار خارجي تخمدان باقي مي ماند كه آن را تراشيده و جمع آوري مي كنند.

 اين گياه را در انگليسي ((Papaver Somniferom)) و خشخاش را ((Poppy)) و در فارسي كوكنار و دانه هاي خشخاش را به انگليسي ((Poppy Seeds)) و صمغ جمع آوري شده را ترياك كه از ترياكا (Theriaca) يوناني گرفته شده و در عربي افيون، ابيون، ترياق، درياق و در انگليسي  ((Opium)) مي نامند، ابيون يا افيون نيز از ريشه يوناني اپيون ((Opion)) اقتباس شده است.

 بقیه متن در ادامه مطلب

آزمون یار پویا

داروهاي نامريي يا فراموش شده- كه اصطلاحا در مورد الكل، توتون و قهوه به كار برده مي شود – در واقع به سه گروه از موادي اطلاق مي گردد كه به طور گسترده اي مورد مصرف عموم قرار مي گيرند، ولي اكثريت قريب به اتفاق مصرف كنندگان تشخيص نمي دهند و يا غفلت مي كنند كه اين مواد جزو داروها و مواد اعتياد آور هستند. اين مواد شامل موارد زیر می باشند:

الف- الكل اتانول يا الكل اتيليك (Ethylic Alcohol)

ب- توتون و دخانيات (نيكوتين

ج-  قهوه (كافئين) (Coffee-Caffeine)

آزمون یار پویا

چسب و مواد فرار (مواد استنشاقي)

فرارها در بسياري از محصولات صنعتي مانند چسب هايي كه سريع خشك مي شوند، سوختني هاي مثل بنزين، حلالها مانند استون و تينر رنگ و مواد پاك كننده يافت گردد. مواد فرار پس از استنشاق از طريق ششها وارد عروق مي شوند و سپس به ديگر اندامهاي بدن به خصوص مغز و كبد مي رسند. معمولا پس از مصرف اين مواد، به فرد احساس سرخوشي، سبك حالي، بي باكي و بي پروايي دست مي دهد و خيالها روشن و واضح مي شوند.

تنفس ، ضربان قلب و ديگر اعمال بدن به كندي مي گرايد. اگر مصرف كننده با قوطي پلاستيكي آن را از طريق بيني و دهان استنشاق كند، مرگ ناشي از خفگي ممكن است پيش آيد، استنشاق و تنفس مداوم فرارها و چسب موجب آسيب به كبد و كليه، پريدگي رنگ پوست، احساس ضعف و بي حالي، عدم توانايي تفكر صحيح، لرزش، عطش زياد، كاهش وزن، تحريك پذيري، افكار پارانوئيدي، حالات تهاجمي و دشمني مي گردد. در مصرف طولاني استنشاق بنزين، ميزان سرب خون را بالا مي برد.

مصرف دائمي و مكرر موجب تحمل و نياز فرد به افزايش مصرف براي ايجاد اثر مطلوب مي گردد و مي تواند وابستگي رواني و جسمي ايجاد كند. علائم و نشانه هاي ترك عبارتند از احساس سرما، لرزش بدن، توهمات، سردرد، دردهاي شكمي، گرفتگي و اسپاسم عضلاني.

آزمون یار پویا

آرام بخش ها

آرام بخشها تضعيف كننده سيستم مركزي اعصاب و جزو آن دسته از داروهايي هستند كه مانند مسكن ها و خواب آورها با مصرف كم آنان ايجاد حالت آرامش مي نمايد. اندازه مصرف زيادشان مي تواند اثراتي مشابه مسكن ها و خواب آورهاي قوي از جمله بيهوشي و كما داشته باشد. به ندرت مصرف بيش از حد آن ايجاد خطرات جدي مي نمايند مگر اينكه همراه با ديگر داروها و مواد مورد استفاده قرار گيرد. آرام بخشها به طور معمول براي ناراحتي هاي خفيف رواني از جمله عصبانيت، اضطراب، بي خوابي و هم چنين شل كردن عضلات به كار مي روند. شناخته شده ترين داروهاي اين گروه دياز پام (Diazepam)، كلردياز پوكسايد، اگزاز پام و مپروبامات مي باشند.

آزمون یار پویا

سستي زاها (مسكنها – خواب آورها)

شامل آن گروه داروها و مواردي است كه موجب كندي فعاليت سلسله اعصاب مركزي مي گردد و بر شعور و حس هوشياري فر اثر مي گذارد. اين گروه داروها معمولا به عنوان مسكن براي بر طرف كردن درد يا ايجاد خواب و آرامش، از بين بردن كششها و اضطراب و عصبانيت مورد استفاده قرار مي گيرد. اندازه مصرف زياد آن ايجاد مسموميت شديد، بيهوشي (كما) و سرانجام مرگ مي كند. اين مواد در اثر مصرف مداوم و منظم ايجاد وابستگي مي نمايند. شاخص ترين دسته از اين گروه را بار بيتوريك ها تشكيل مي دهند. بار بيتوريك ها شامل داروهاي زير مي باشند:

سكونال، فنوباربيتال، آميتال (آمورباربيتال) ، متاكوالن (ماندراكس)، توينال (سكوباربيتال). گلوتيتميد (دوريدن)، ميتي پريلون، پلاسيدين ، فلوراز پام، الكل (جزو گروه داروهاي نامريي آورده شده است).

آزمون یار پویا

مواد مخدر

اين مواد كند كننده فعاليتهاي سيستم اعصاب مركزي، جزو گروه مواد سستي زا، مسكن درد و شديدا اعتياد آور مي باشند. معمولا ايجاد حالت سرخوشي و نشاط مي كنند. برخي از اين مواد به صورت طبيعي وجود دارند، مانند ترياك كه از بوته خشخاش بدست مي آيد. بقيه به طور مصنوعي و شيميايي در آزمايشگاهها ساخته مي شود. برخي از مخدرها مانند كديين ارزش استفاده پزشكي و درماني دارند، ولي مصرف بي رويه و نابجاي آنها بدون تجويز پزشك، خطراتي را به دنبال دارد. به علت اينكه مصرف اين گونه مواد مشكلات جدي فردي و اجتماعي را موجب مي گردد، اين داروها تحت كنترل شديد قانوني مي باشند.

مواد مخدر افيوني و تركيبات آن عبارتند از:

الف- تريـــاك

ب- كديين

پ- مرفين

ت- هروئين

ث- متادون

ج- پتيدين (دمرول)

چ- پيركدان

ح- ديلاوديد

خ- دارون

د- ديفن اكسيلات (لوموتيل)

ذ- هيدرو مرفين

ر- هيدرو كديين و كليه داروهايي كه هيدرو كديين دارند .

آزمون یار پویا

كانابيس يا شيره گياه شاهدانه (CANNABIS)

علت اينكه فرآورده هاي گياه شاهدانه را جداگانه مي آوريم، اين است كه اين مواد به مقدار كم يا زياد در گروههاي توهم زا، سستي زا و محرك قرار مي گيرند، و اين فرآورده ها به طور كلي بر روي سيستم مركزي اعصاب اثر مي گذارند.عمده اين مواد عبارتنداز:

الف - ماري جوانا

ب-  حشيش

ج -  تي. اچ. سي. (T. H. C.)

آزمون یار پویا

توهم زاها (Hallucinations)

تمدنهاي بزرگ نمونه هاي فراواني از استعمال موادي كه ايجاد توهم مي كنند عرضه داشته اند. مصرف قارچهاي توهم زا در مراسم مذهبي در آمريكا، مصرف قارچهاي مخدر و .... توسط ساحران در آسيا و استعمال بعضي گياهان براي جادوگري در اروپا نمونه هاي اندكي است از مواد متنوع و سنتي توهم زا، ولي اكنون اصطلاح توهم زا بيشتر به موادي اطلاق مي شود كه شامل (اسيد ليسرژيك) بوده و داراي اثرات انبساط خاطر مي باشند، مانند DMT , STP , LSD.

مواد توهم زا مجموعه ناهماهنگ و غير متجانس از موادي را تشكيل مي دهد كه به گروههاي متنوع شيميايي و دارويي تعلق دارند، تبليغات در مورد سو استفاده اين مواد و اثرات ناشي از آن منجر به كنترل بين المللي بسياري از انواع آن شده است.

اين گروه از داروها به عنوان تضعيف يا تحريك كننده سيستم مركزي اعصاب مورد استفاده قرار مي گيرد.
مهمترين اثر آنها ايجاد تغييرات اساسي در حالات عاطفي، رفتاري، خلقي، و رواني فرد است. ايجاد حالات توهمي سمعي و بصري و تصورات موهوم كه اغلب شبيه به روياها و يا كابوسهاي شبانه است، از جمله ديگر اثرات اين گروه داروها مي باشد.

توهم زاها برخي اوقات بنام (داروهاي سايكوتو ميمتيك يا سايكدليك يا هلوسينوژن ناميده مي شوند.)

شناخته شده ترين و رايج ترين نوع داروهاي اين گروه ال. اس. دي است.

داروهاي توهم زا عبارتند از:

1- ال. اس. دي   LSD

2- پي. سي. پي PCP

3- ام. دي. آ. MDA

4- پي. ام. آ.  PMA

5- تي. ام. آ    T M A

6- دي. ام. تي D M T

7- اس. تي. پي STP = دي. او. ام  DOM

8- مسكالين يا پيوت  Mescaline - Peyote

9- سيلوسين و سيلوسيبين Psilocin - Psilocybin

آزمون یار پویا

طبقه بندي مواداعتياد آور

مواد مخدر را به اعتبارات متعددي مي توان طبقه بندي كرد. مثلا اگر آنها را به طبيعي، نيمه مصنوعي و مصنوعي گروه بندي كنيم، يا از نظر تاريخ كشت يا آشنايي بشر با آنها، كشف و ساخت دسته بندي كنيم، يا در دو گروه، يعني گروه مواد مخدري كه مصرف پزشكي دارد. يا گروه مواد مخدري كه مصرف پزشكي ندارد، دسته بندي شوند، همه درست بوده، ولي در عين حال هيچيك طبقه بندي يا تعريفي جامع و مانع نمي باشند. اگر چه متخصصيــن، طبقه بندي هايي از جنبه هاي علمي و تجربي ارائه داده اند ولي بهترين نوع گروه بندي از طرف سازمان بهداشت جهاني به عمل آمده كه طبقه بندي مواد از جهت تاثير آنها بر انسان است . این طبقه بندی به صورت زیر می باشد:

 □  توهم زاها (Hallucinations)

 □  كانابيس يا شيره گياه شاهدانه (CANNABIS)

 □  مواد مخدر

 □  سستي زاها (مسكنها – خواب آورها)

 □  آرام بخش ها

 □  چسب و مواد فرار (مواد استنشاقي)

 □  محرك ها

 □  الكل ، توتون و قهوه = (Neglected Invisible Drugs)

انواع مواداعتياد آور

 □  ترياک (Opium)

 □  مورفين (Morphine)

 □  هروئين ( Heroin)

 □  متادون (Methadone)

 □  ماري جوانا

 □  حشيش

 □  کوکايين وکراک

 □  توتون و دخانيات (نيکوتين Nicotine)

 □  قهوه (کافئين)

 □  ال.اس.دي (LSD)

 □  4- برومو 5,2 دي متوكسي فنتيلامين

 □  اکستاسي (MDMA)

 □  داروهاي تجويزي (Prescription Drugs)

 □  الکل (Alcohol)

هر روز مطالبی  تحت  عناوین بالا را می توانید در این وبلاگ مطالعه کنید .